W tej piosence Ozzy Osbourne pokazał swoje demony. "Szczęka opada do podłogi"

• Dwie ikony muzyki połączyły siły, tworząc mocny i emocjonalny utwór.
• Solówka Jeffa Becka w utworze stała się jednym z jego najsłynniejszych dzieł.
• Klip do piosenki stworzony przez Todda McFarlane'a jest wizualnym arcydziełem.

W 2022 roku Ozzy Osbourne powrócił z nowym materiałem i od razu uderzył w najczulsze struny słuchaczy. "Patient Number 9" opowiada historię człowieka zamkniętego w placówce psychiatrycznej, który traci kontakt z rzeczywistością. Jeden z najlepszych gitarzystów w historii dodaje kompozycji niesamowitego ciężaru. Całość tworzy obraz artysty, który mimo lat na scenie wciąż potrafi zaskoczyć autentycznością.

Rozwiąż quiz. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…

Mistrz gitary buduje atmosferę grozy. Solówka Jeffa Becka przeszła do historii

Współpraca Ozzy'ego Osbourne'a z Jeffem Beckiem to spotkanie dwóch gigantów, którzy zdefiniowali brzmienie współczesnego rocka. Gitarzysta, znany z niezwykłej ekspresji, stworzył partię solową, którą sam Książę Ciemności określił mianem "szczęki opadającej do podłogi". Beck idealnie oddał chaos panujący w umyśle tytułowego pacjenta numer dziewięć, tworząc dźwiękową ilustrację szaleństwa. Jeden z najlepszych gitarzystów w historii zmarł niedługo po premierze albumu.

Warstwa liryczna utworu jest bezpośrednim odwołaniem do izolacji i zagubienia. Tekst opowiada o przymusowym leczeniu i poczuciu bycia uwięzionym, co wokalista porównuje do własnych doświadczeń z samoleczeniem i problemami zdrowotnymi. Osbourne śpiewa o tabletkach połykanych i wypluwanych, a także o głosach w głowie, które stają się jego jedynymi przyjaciółmi. To mroczna metafora walki, jaką artysta toczył ze swoimi słabościami przez dekady.

Redakcja poleca

Krzysztof Cugowski i Ozzy Osbourne mogli stworzyć duet. "Nic na to nie poradzimy"

Z nią miał zaśpiewać Ozzy Osbourne. Odkryli prawdę o duecie sprzed lat

Klimat utworu potęguje fakt, że powstał w trudnym dla Ozzy'ego okresie, naznaczonym pandemią i poważnymi operacjami kręgosłupa. Muzyk przyznał, że praca nad materiałem była dla niego ucieczką od bólu fizycznego i psychicznego. Muzyka stała się formą terapii, a współpraca z Beckiem pozwoliła mu zapomnieć o własnych ograniczeniach. Dzięki temu "Patient Number 9" brzmi tak wiarygodnie i przejmująco.

Rysunki ożywają na ekranie. Osobiste demony wokalisty wychodzą na światło dzienne

Teledysk do utworu to prawdziwe dzieło sztuki, za które odpowiada Todd McFarlane, twórca legendarnej postaci komiksowej Spawn. Reżyser połączył ujęcia z udziałem prawdziwego Ozzy'ego z mrocznymi animacjami, tworząc surrealistyczny świat szpitala psychiatrycznego.

McFarlane wykorzystał odręczne rysunki Osbourne'a, które ten tworzył, by radzić sobie ze stresem i "wewnętrznymi demonami". To pierwszy raz w historii, gdy plastyczna twórczość muzyka stała się integralną częścią klipu.

Redakcja poleca

Ten hit zniknął z repertuaru Pink Floyd. Przypominał kłopotliwą historię

Hit lat 60. powstał po kłótni o ziemniaki. "Rzucaliśmy talerzami"

Wizualizacje w klipie są niepokojące i idealnie współgrają z tekstem piosenki. Widzimy demony, które animowano w trakcie solówki Jeffa Becka, co sprawia wrażenie, jakby muzyka wywoływała potwory z głowy wokalisty. Sceny przedstawiające Ozzy'ego jako pacjenta w białym kaftanie przeplatają się z obrazami nietoperzy i mrocznych korytarzy. Całość jest utrzymana w charakterystycznej dla McFarlane'a, komiksowej estetyce, która wzmacnia przekaz o oderwaniu od rzeczywistości.

Współpraca z McFarlanem nie ograniczyła się tylko do teledysku, ale objęła również limitowany komiks. Historia stanowi prequel do wydarzeń z klipu i opowiada o tym, jak Osbourne trafił do placówki i stał się ofiarą eksperymentów. Rozszerzenie uniwersum "Patient Number 9" pokazuje, jak kompleksowo artysta podszedł do tematu zdrowia psychicznego. Dzięki temu fani otrzymali nie tylko piosenkę, ale pełną, wielowymiarową opowieść grozy.

Album o tym samym tytule – "Patient Number 9" – zdobył uznanie krytyków i przyniósł Osbourne'owi statuetkę Grammy w kategorii Najlepszy album rockowy. Sukces udowodnił, że mimo problemów zdrowotnych i podeszłego wieku, Książę Ciemności wciąż miał wiele do powiedzenia.