advert 0:
advert:
device 1:all
device 2:all
advert final:

Waters i Cobain mieli wspólnego idola. "To, co najlepsze w rock and rollu"

3 min. czytania
27.12.2025 05:35
Zareaguj Reakcja

Roger Waters wielokrotnie podkreślał, że prawdziwa siła rocka wywodzi się z najstarszych bluesowych protest songów. Wśród ich twórców wskazywał jednego artystę, którego nikt nie był w stanie dogonić. To właśnie on stał się inspiracją zarówno dla Pink Floyd, jak i Kurta Cobaina.

Leadbelly to artysta, który wywarł wpływ na Rogera Watersa i Kurta Cobaina.
Leadbelly to artysta, który wywarł wpływ na Rogera Watersa i Kurta Cobaina.
fot. YouTube.com/Roger Waters/Nirvana/kadry z występów
  • Roger Waters widział w Leadbellym pierwowzór buntownika.
  • Leadbelly inspirował zarówno Pink Floyd, jak i Nirvanę.
  • Dziedzictwo Leadbelly'ego wpłynęło na współczesnych artystów.

Roger Waters nigdy nie uznawał muzyki za zwykłą rozrywkę. Każdy tekst, który pisał, musiał mieć znaczenie, a każde nagranie miało niosło ze sobą szerszy przekaz. Choć Pink Floyd tworzyli przełomowe albumy, Waters zawsze podkreślał, że jego największe inspiracje pochodzą sprzed ery rocka. Źródłem, do którego wracał najczęściej, była amerykańska tradycja bluesa i jej najbardziej charyzmatyczni wykonawcy.

Rozwiąż quiz. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…

Quiz: Quiz. Deep Purple czy Led Zeppelin? Te przeboje kształtowały hard rocka

1/20 "Black Dog" znamy z repertuaru:

Fascynował Watersa i Cobaina. Leadbelly był "poza zasięgiem"

Roger Waters wielokrotnie przyznawał, że czerpał od najlepszych songwriterów XX wieku. Fascynowali go Bob Dylan i Neil Young. Jego największe emocje budził blues z pierwszej połowy stulecia. W centrum inspiracji stał Leadbelly (1888-1949). Artysta, którego głos niósł surową szczerość i ciężar przeżytych doświadczeń. Waters uważał, że to właśnie w takich brzmieniach kryje się fundament rockowej autentyczności.

Według lidera Pink Floyd, Leadbelly wyprzedzał czasy zarówno stylistyką, jak i odwagą. Jego muzyka była pełna niepokoju, opowieści o niesprawiedliwości i walki o przetrwanie. Tę szczerość Waters uważał za niedoścignioną. Podkreślał, że nawet najwięksi twórcy bluesa nie potrafili oddać takiej samej intensywności. Dla niego Leadbelly był pierwowzorem buntownika, który mówi prawdę bez względu na okoliczności.

Roger Waters podkreślał, że mimo upływu dekad, rock wciąż nie odszedł daleko od swoich korzeni. Zwracał uwagę, że albumy takie jak "Rust Never Sleeps" Neila Younga (1979) nadal nawiązywały do pierwszych protest songów bluesowych. W jego opinii duch Leadbelly’ego jest obecny w muzyce wielu współczesnych artystów. Waters tłumaczy, że dzięki niemu tworzy dzieła, które mają wymiar społeczny i polityczny.

Redakcja poleca

Leadbelly inspirował pokolenia. Od Pink Floyd po Nirvanę

Wpływ Leadbelly’ego nie skończył się na twórcach z lat 60. Jego muzyka stała się również jednym z filarów inspiracji dla Kurta Cobaina. Lider Nirvany otwarcie przyznawał, że cenił go bardziej niż wielu współczesnych idoli. Surowość brzmienia, psychiczny ciężar i emocjonalność utworów Leadbelly’ego odnalazły odbicie w grunge’owej estetyce.

Waters, mówiąc o Leadbellym, nie skupiał się jedynie na muzyce. Podkreślał przede wszystkim jego nastawienie do świata. Artysta był pionierem protestu w muzyce i głosem tych, których nie słuchano. Lider Pink Floyd uważał, że jeśli rock ma pełnić rolę sztuki zaangażowanej, musi nawiązywać do tej tradycji. Wokalista widział w bluesmanie wzór postawy, którą współcześni muzycy powinni pielęgnować.

Elvis mnie porwał, tak jak każdego innego, ale moje zainteresowanie sięga początków XX wieku, Leadbelly'ego, pierwszych protest songów na pograniczu bluesa, gdzie wciąż żyje to, co najlepsze w rock and rollu. Tak naprawdę od tamtego momentu nie posunęliśmy się daleko. Jeśli posłuchasz "Rust Never Sleeps", to w zasadzie nie odeszło to tak daleko od Bessie Smith i Leadbelly'ego – komentował Roger Waters w jednym z wywiadów.

Oglądaj

Dziedzictwo Leadbelly’ego sprawiło, że Waters sam próbował poszerzać granice twórczości. Nawet w późniejszych latach dążył do tego, by muzyka miała wymiar społeczny i zmuszała słuchaczy do refleksji. Nie zależało mu na przebojach ani łatwych melodiach. Jego celem było budzenie wrażliwości na problemy, które dotykają tych najbardziej marginalizowanych.