Dwie płyty Pink Floyd zmieniły rocka. Jedna stała się wzorem doskonałości

• Dwie legendarne płyty zdefiniowały rocka dzięki wizji Watersa i Gilmoura.
• Płyty poruszają trudne tematy egzystencjalne i problemy izolacji społecznej.
• Sprzedaż obu albumów osiągnęła niespotykane wcześniej poziomy.

Brytyjski zespół Pink Floyd osiągnął szczyt popularności dzięki wizjonerskim pomysłom Rogera Watersa. Muzycy stworzyli dzieła poruszające najtrudniejsze tematy ludzkiej egzystencji oraz samotności. Choć obie produkcje łączy geniusz twórców, różni je niemal wszystko inne, od brzmienia po moment wydania.

Rozwiąż quiz. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…

Ciemna strona ludzkiej natury. Opowieść o życiu i samotności

Album wydany 1 marca 1973 roku skupia się na pełnym cyklu ludzkiego życia. "The Dark Side of the Moon" to uniwersalna opowieść o presji codzienności i szaleństwie. Każdy z 10 utworów płynnie przechodzi w kolejny i tworzy spójną całość. To filozoficzne spojrzenie na problemy trapiące każdego człowieka.

Wydane sześć lat później "The Wall" jest konkretną historią bohatera o imieniu Pink. To rozbudowana rock opera opowiadająca o postępującym izolowaniu się od społeczeństwa. Roger Waters stworzył tu znacznie bardziej osobisty i polityczny manifest. Całość składa się aż z 26 utworów rozłożonych na dwóch płytach.

Oba krążki łączą trudne tematy egzystencjalne oraz genialne teksty lidera grupy. "The Dark Side of the Moon" jest jednak bardziej otwarta na interpretacje słuchacza i mniej dosłowna. "The Wall" narzuca konkretną, linearną fabułę i prowadzi odbiorcę za rękę. To dwa skrajnie różne podejścia do opowiadania historii muzyką.

fot. "The Dark Side of the Moon" to drugi po "Thrillerze" Jacksona najlepiej sprzedający się album w historii.

Rekordy na listach przebojów. Miliony sprzedanych egzemplarzy na świecie

Statystyki sprzedaży starszego albumu są wręcz niewyobrażalne dla współczesnych artystów. Płyta spędziła na liście Billboardu rekordowe 990 tygodni, co jest historycznym osiągnięciem. Sprzedano ją w nakładzie ok. 50 milionów sztuk na całym świecie. Do dziś pozostaje jednym z czterech najlepiej sprzedających się krążków w historii.

Redakcja poleca

Ten hit zniknął z repertuaru Pink Floyd. Przypominał kłopotliwą historię

Guns N' Roses znów na wielkiej scenie. Jest decyzja i wielka zapowiedź

"The Wall" również osiągnął gigantyczny sukces komercyjny mimo trudniejszej formy. Jako album podwójny rozszedł się w liczbie ponad 30 milionów egzemplarzy. W samych Stanach Zjednoczonych uzyskał prestiżowy certyfikat 23-krotnej platyny. To wynik lepszy niż osiągnęło wiele największych hitów muzyki pop.

Publiczność pokochała obie produkcje mimo ich skomplikowanej i ambitnej struktury. "The Dark Side of the Moon" wygrywa jednak w kategorii długowieczności na listach przebojów. "The Wall" z kolei przyciągnęła fanów niezwykłym rozmachem i teatralnością. Oba tytuły zapewniły zespołowi trwałe miejsce w panteonie rocka.

Inżynieria dźwięku w studiu. Różne podejście do tworzenia muzyki

Krystaliczne brzmienie albumu z 1973 roku to zasługa młodego inżyniera Alana Parsonsa. Wykorzystał nowoczesne techniki studyjne dostępne w słynnym Abbey Road. Dźwięk jest niezwykle czysty, głęboki i pełen przestrzeni. Krytycy zgodnie twierdzą, że nie ma tam żadnych zbędnych melodii.

Przy produkcji "The Wall" pracował Bob Ezrin znany z bardziej górnolotnego stylu. Muzyka stała się przez to bardziej agresywna, surowa i teatralna. Słychać wyraźne wpływy buntu i rodzącej się ery punk rocka. "The Wall" często krytykowany jest za zawieranie przesady i materiału wypełniającego, szczególnie krótszych, mniej bogatych instrumentalnie segmentów.

Proces twórczy powstawania obu płyt wyglądał zupełnie inaczej z perspektywy relacji w zespole. Wcześniejsze dzieło było efektem współpracy wszystkich muzyków i wspólnych pomysłów. Późniejszy projekt to niemal dyktatorska wizja samego Rogera Watersa. Gitarzysta David Gilmour miał tu znacznie mniej do powiedzenia.

Zderzenie opinii i muzyczne dziedzictwo. Dwa albumy, które odmieniły rock progresywny

Krytycy od początku dostrzegali w "The Dark Side of the Moon" przełom dla gatunku. Recenzje na całym świecie podkreślały doskonałość wykonania, przemyślane teksty i spójność formy. Album uważany jest za moment, gdy rock progresywny zdobył pełną artystyczną akceptację oraz uznanie masowego słuchacza.

"The Wall" na początku budził bardziej mieszane emocje wśród recenzentów. Część z nich doceniała siłę przekazu oraz emocjonalność historii Pinka. Inni zarzucali albumowi teatralność i przesadę. Z czasem to właśnie odwaga i bezkompromisowość koncepcji zaczęły budować kulturową pozycję wydawnictwa.

Oba albumy na trwałe zmieniły wyobrażenie, czym może być muzyka popularna. Pink Floyd pokazali, że rock progresywny potrafi łączyć przystępność z głębią i eksperymentem. Ich twórczość wywarła wpływ na późniejszych artystów, zachęcając ich do przekraczania granic i tworzenia własnych muzycznych światów.

Historie obu płyt nie kończą się w studiu nagraniowym, ale żyją własnym życiem w popkulturze. "The Dark Side of the Moon" funkcjonuje w kulturze jako wzór doskonałości. Z kolei utwory z "The Wall" uznawane są za najbardziej znane szerokiemu gronu odbiorców. "Another Brick In The Wall" oraz "Comfortably Numb" to dla większości słuchaczy najlepsze dzieła Pink Floyd.