To pierwszy przebój lat 80. Najsłynniejszy protest song w historii

• 15 grudnia 1979 roku "Another Brick In The Wall (Part II)" trafiło na szczyt listy przebojów.
• Hit Pink Floyd to jeden z najpopularniejszych protest songów na świecie.
• Utwór opowiada o błędach systemu edukacyjnego.

15 grudnia 1979 roku Pink Floyd po raz kolejny zwrócił na siebie uwagę całego świata. "Another Brick In The Wall (Part II)" kontynuowało drogę na szczyt i trafiło na pierwsze miejsce brytyjskiej listy przebojów. Singiel zyskał jednak ogromne zainteresowanie i przyciągnął uwagę słuchaczy także z innych krajów. Poznaj opowieść o źle działającym systemie edukacji, która stała się jednym z najsłynniejszych protest songów w historii.

Rozwiąż quiz. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…

Singiel rósł w siłę. Protest song Pink Floyd z niespodziewanym sukcesem

Utwór Pink Floyd ukazał się w Wielkiej Brytanii 23 listopada 1979 roku i natychmiast przyciągnął uwagę słuchaczy. W ciągu pięciu dni sprzedano 340 000 egzemplarzy, co zapowiadało dalszy szybki wzrost popularności. Przebój utrzymał się na szczycie do połowy stycznia. Otrzymał tytuł hitu świątecznego 1979 roku (Christmas No. 1) i miano pierwszego przeboju lat 80.

"Another Brick In The Wall (Part II)" stał się jedynym singlem Pink Floyd, który dotarł na szczyt notowań zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Stanach Zjednoczonych. Osiągnął pierwszą pozycję w 14 krajach, między innymi w Polsce i Niemczech Zachodnich. Do końca stycznia 1980 roku jego sprzedaż przekroczyła milion egzemplarzy, a w skali globalnej sięgnęła ponad czterech milionów sztuk.

Sukces protest songu zaliczono do kategorii wyjątkowych. To pierwszy singiel Pink Floyd wydany na brytyjskim rynku od 1968 roku. 

Redakcja poleca

Ten hit zniknął z repertuaru Pink Floyd. Przypominał kłopotliwą historię

Dwie płyty Pink Floyd zmieniły rocka. Jedna stała się wzorem doskonałości

Muzycy i dziecięcy chór. Tak zbudowali siłę przekazu

W "Another Brick In The Wall (Part II)" wykorzystano głosy 23 uczniów w wieku od 13 do 15 lat ze szkoły Islington Green w Londynie. Partie chóralne zostały powielone 12 razy, aby uzyskać charakterystyczny efekt dużej grupy śpiewających dzieci. Początkowo młodzi wykonawcy nie otrzymali wynagrodzenia za wykonaną pracę. Placówka dostała 1000 funtów i złotą płytę. Po latach odnaleziono dawnych uczniów, którzy zaczęli otrzymywać należne im honoraria.

Piosenka Pink Floyd była wyraźnym sprzeciwem wobec surowych metod nauczania i stosowania kar cielesnych w szkołach. Przekaz inspirował młodzież, która odnajdywała w nim własną historię. Połączenie emocjonalnego ładunku i chwytliwej formy sprawiło, że utwór zapamiętano jako protest song i głos pokolenia skrzywdzonego przez system edukacji.

Najsilniejszą reakcję na "Another Brick In The Wall (Part II)" zaobserwowano w Republice Południowej Afryki. Władze zakazały odsłuchu piosenki 6 maja 1980 roku. Uczniowie z Soweto wykorzystywali ją w czasie protestów przeciw nierównym warunkom edukacyjnym. Utwór stał się narzędziem wyrażania sprzeciwu wobec polityki apartheidu.

"Another Brick In The Wall (Part II)" to obok "Comfortably Numb" najsłynniejszy utwór wydany na płycie "The Wall". Oba stały się najsłynniejszymi przebojami Pink Floyd. Masowa popularność widoczna jest do dziś – królują na koncertach David Gilmoura i Rogera Watersa.